Pauwen aan de wandel

De drie jonge pauwen zijn sinds kort dus niet meer welkom in het ouderlijk gezin.

Al 3 weken zit moeder pauw weer op haar nest te broeden en dat maakt dat de oudere kuikens op zoek zijn naar een nieuwe plek.

Onze pauwen zijn niet gekortwiekt en kunnen wegvliegen als ze dat willen. En ook terugvliegen; tot dusver zijn ze steeds weer teruggekeerd naar de dierenweide, waarschijnlijk omdat daar ook wat voer op ze wacht. Hun moeder heeft ook al eens de media opgezocht door een tijdje in Lombok te bivakkeren.

Toch is het wat ons betreft niet wenselijk dat de pauwen door de buurt blijven lopen. Daarom zoeken we momenteel naar een andere bestemming (een ander park) voor hen.

Zodra deze gevonden is, zullen we de pauwen even ophokken in afwachting van transport. Maar zolang we nog geen bestemming hebben, laten we ze nog vrij en is het dus nog steeds mogelijk dat u een pauw in uw voortuin of achtertuin tegenkomt.

Wat dan te doen? U hoeft niets te doen, normaal gesproken vinden ze hun weg weer terug naar ons park. Maar ga ze vooral niet vangen en ook niet voeren, omdat dat weer de kans groter maakt dat ze dan blijven rondscharrelen.

En probeer van ze te genieten. Het zijn pareltjes. Lukt dat niet en heeft u echt last van de pauwen, bel ons dan op 030-2270951.

 

 

Ooievaars nemen optie

Onder voorbehoud (waarschijnlijk van de bouwtechnische keuring en het rondkomen van de financiering) lijken twee ooievaars nu hun intrek te hebben genomen op de paal in Park Oog in Al. Na de eerste spotting van één ooievaar is er nu een stel dat regelmatig terugkomt.

Veel van onze vrijwilligers zijn duidelijk ook ooievaarspotters; zie hieronder de plaatjes die zij gisteren en vandaag als bewijs opstuurden… blijf sturen! Als ze weer weggaan, hebben we in ieder geval de foto’s  nog!

Vareska blogt: mijn nieuwe studenten

Sinds afgelopen zaterdag ben ik vrijwilliger bij de hertenweide van Park Oog in Al. Mijn taak? Het verzorgen van de dieren: 18 hertjes, 5 pauwen en een stuk of 8 kippen. De duiven horen er officieel niet bij en de ooievaar die er zogezegd haar intrek zal nemen heb ik helaas nog niet gespot. Geeft niks, want met die herten, pauwen en kippen is het druk genoeg. Aangezien ik al meer dan een jaar geen studenten meer ‘live’ heb mogen ontmoeten, is deze groep nieuwsgierige wezens een welkome vervanging. Sterker nog: de dieren vertonen verrassend veel gelijkenissen met mijn studenten.

Om te beginnen zijn ze nergens te bekennen als je aankomt. Pas zodra ik het hek open maak en de weide (het klaslokaal) betreed, komen ze uit alle hoeken vlot aangelopen. Ten tweede zijn ze vooral geïnteresseerd in de opbrengst van de sessie en weinig in het proces. Als het voer (de cijfers) wordt uitgedeeld staan ze vooraan te trappelen en als het onvoldoende is, staan ze in een mum van tijd te kijken of er nog meer te halen valt. Ten derde kijken ze ook graag bij hun soortgenoten af of er nog wat te winnen valt. Wanneer ik de pauwen voer, zijn de herten er als de (spreekwoordelijke) kippen bij om hun neus in andermans zaken (eten) te steken.. En, niet onbelangrijk, ook de dieren zetten graag hun beste beentje voor als ze me zien: ik heb nog nooit zo vaak een pauw zijn veren op zien steken 😀

Gelukkig zijn er ook een paar verschillen. Naast de voor de hand liggende uiterlijke kenmerken, zoals de grootte van de oren, de kleur van de vacht en het aantal pootjes en tenen, zijn de dieren ook een stuk schuwer, ze mopperen niet (althans niet hoorbaar) en ze hoeven na afloop van de week geen evaluatie in te vullen. Het grootste verschil? De dieren eten uit mijn hand! Wie heeft er met zo’n bijbaan nog studenten nodig?!

 

Bezoek ook de blog van Vareska op https://blog.vareska.nl

Hij staat!

De ooievaarspaal is gisteren geplaatst. De heer en mevrouw Van Zetten van de Firma De Hoogenkamp uit Wageningen kwamen hem op de aangewezen plek op de dierenweide plaatsen met prettige hulp van Rob & Roy van de firma Eijkelboom.

Het is een paal van Douglashout van zo’n 9 meter die 1.5 meter in de grond werd gezet, FSC en PEFC gecertificeerd voor duurzaam bosbeheer.

Nu is het uiteraard wachten op de eerste bewoners. Begin van het voorjaar komen de oudere ooievaars terug van winterverblijf, daarna de jongere. Maar we geven ze een paar jaar de tijd om deze toplocatie te vinden…