Ooievaars nemen optie

Onder voorbehoud (waarschijnlijk van de bouwtechnische keuring en het rondkomen van de financiering) lijken twee ooievaars nu hun intrek te hebben genomen op de paal in Park Oog in Al. Na de eerste spotting van één ooievaar is er nu een stel dat regelmatig terugkomt.

Veel van onze vrijwilligers zijn duidelijk ook ooievaarspotters; zie hieronder de plaatjes die zij gisteren en vandaag als bewijs opstuurden… blijf sturen! Als ze weer weggaan, hebben we in ieder geval de foto’s  nog!

eerste bezichtigingen door ooievaar

Het is bekend, Oog in Al is gewild. Berni Jansdam plaatste vorige week op Nextdoor een foto van een ‘s ochtends gearriveerde ooievaar die van het uitzicht vanaf de onlangs geplaatste paal kwam genieten. Inmiddels is hij (of zij) al meerdere malen bovenop de paal gespot, met name in de vroege ochtend.

De paal werd vorig jaar op 1 december op de dierenweide geplaatst. We hielden er eigenlijk rekening mee dat het wel een paar jaar zou kunnen duren voordat hij gevonden zou worden door een potentiële bewoner. Maar de overspannen woningmarkt zou zomaar eens voor een vroegere bezetting kunnen zorgen. Maar  niet te vroeg juichen, het contract is nog niet getekend.

Als het tot een match zou komen, dan is dat meestal voor langere tijd. Ooievaars zijn namelijk vooral trouw aan hun nest. Nog meer dan aan hun partner. Dat verklaart waarom sommige ooievaarspaartjes wel lang bij elkaar blijven.

Voedsel vindt de ooievaar vooral op weilanden in de omgeving (buiten Utrecht), want als loopvogels zoeken ze vooral naar wormen en insecten.

Mocht je de ooievaar ook zien zitten, schiet dan een plaatje en stuur deze naar info@parkooginal.nl!. Dan plaatsen we deze hierbij…

Eekhoorns, appelvinken, fazanten en meer!

Groot nieuws! Er zijn weer eekhoorns in het park. Een paar jaar geleden heb ik er een keer eentje gezien. Daarna jaren niet. Nu zijn er weer twee eekhoorntjes die op verschillende plekken in het park soms plotseling opduiken. Hoog in de takken van de bomen, maar ook op het gras.
We hebben de afgelopen week weer voor de herten mogen zorgen. De jonge herten, die nu een soort pubers zijn, zijn zo schattig. Gaat het zien! Heel bol en dikkig en koddig met hun dikke wintervachtjes.
Van buurman Ger (een echte vogelkenner) hoor ik dat er op dit moment steeds appelvinken te zien zijn in het park. Je moet daarvoor wel omhoogkijken. Appelvinken kraken met hun ijzersterke snavels pitten en zaden in de bomen. De snavel van een appelvink heeft een drukkracht van 50 kilo!
Sinds een paar weken lopen er fazanten door het park. Waar ze vandaan komen? Geen idee. Ik heb twee mannetjes en een vrouwtje gezien. Ze maken een leuk keelachtig geluid. Ik hoor ze soms eerder dan ik ze zie.
Het is een Jochie! De jonge pauw die is nu al behoorlijk uit de kluiten gewassen is blijkt een echte mannetjespauw! Hij begint behoorlijk brutaal te worden en jaagt zijn moeder soms weg bij de voerbak. Voor zijn vader heeft hij nog wel respect. Bij pappa is weer een prachtige staart gegroeid. Zoonlief probeert zijn korte staartje ook op te zetten en dat ziet er dan wel weer erg aandoenlijk uit.  
Goed nieuws: in de herfst zag je bijna geen merels meer in de wijk misschien vanwege het Usutu-virus wat door Europa waart. Nu zijn er nog steeds erg weinig maar ik zie wel een aantal gezonde exemplaren in het park.